Leuk, vakantie…

Heb ik eindelijk vakantie, merk ik er niets van. Er zijn allemaal dingen waardoor ik me helemaal niet lekker in m’n vel voel. Door met o.a. mijn opa en mijn moeder kan ik bijna niets hebben, dan zit ik op het puntje om te ontploffen, en dan krijg ik juist op dat moment te horen ‘kijk eens wat vrolijker’. Ik ben dan niet zo snel meer vrolijker te krijgen, geloof me.

Ik word er zelf wel een beetje moe van, waarom kan ik niet gewoon gezellig vakantie houden en actief allemaal dingen gaan doen? Nee, in plaats van dat spreek ik bijna met niemand af omdat ik daar gewoon dan geen zin meer in heb. En voor dat je het weet is de vakantie alweer voorbij, dus ik wil er gewoon weer van kunnen ‘genieten’. De tijden dát ik er van geniet gaat altijd zo snel voorbij, en met wie ik het heb gaat de laatste paar weken weg. Bah. Gewoon bah.

Don’t slip away.

Ik wil mijn opa niet kwijt.
Laat ‘m nog even hier blijven.

Alsjeblieft…

Don’t worry, be happy.

Ik las net mijn oude blogs terug, en ik zag dat ik een beetje van die deprimerende blogs heb. Nou, dat jullie het weten, ik heb geen negatief zelfbeeld van mezelf. (Met dank aan Layla voor de mooie woorden ervoor.) Ja, ik geef toe – als je het zo leest lijkt het er wel op.
Maar ik ben wel trots op mezelf.
Ik kan mezelf wel mooi vinden.
Ik kan ook aan leuke dingen denken.
Het komt dan wel door mijn vrienden en Mickey, maar ik kan het wel!

Want waarom sip zijn, als het eigenlijk niet nodig is? (:

Gefeliciteerd met je moederschap.

Er zijn momenten waarbij ik echt gek van mezelf word. Dan wil ik altijd de volwassenste zijn, de persoon die niets fout doet. Beschuldig mij van roken en ik ben licht beledigd. Geloof me niet dat ik niet drink en hoppa, weer licht beledigd. Ik ben zo gefocust op het feit dat ik dat niet van mezelf mag doen.

Dat ik daarmee streng voor mezelf ben is nog oké, maar al gauw verspreid ik mijn mening over ‘genotsmiddelen’ en dan krijg je moeder Nikki op je dak. Wat mensen in hun vrije tijd doen gaat me niets aan, ik zal heus niet vragen van “wat heb je in het weekend gedaan? Gedronken, gerookt? Ja? Dom…” Nee, het is eerder als het in mijn eigen omgeving gebeurd. Dan heb ik al gauw mijn mening klaar.

Maar weet je, het zou mij niets aan moeten gaan. Misschien ben ik wel een bezorgd persoon. Misschien wil ik graag mijn mening doordringen. Geen idee. Het zou vast niet zo erg zijn als ik me bezorgd maak over iemand, dat die niet teveel drinkt bijvoorbeeld. Maar het iemand proberen te verbieden – nee, dat gaat volgens mij te ver. Ik moet het maar allemaal van me af laten glijden.

Iemand nog beschuit met muisjes?

Everyday I love you more and more.

Dit gaat er waarschijnlijk heel mislukt uit komen, maar op dit moment vind ik dat helemaal niet erg. Ik wil gewoon eventjes kwijt wat ik op dit moment voel, ook al gaat het moeilijk worden om het te beschrijven.

Om met hem te zijn is gewoon iets… ja kijk – ik zit nu al vast. Ik ben zo gelukkig als ik bij hem ben, daar zijn gewoon geen woorden voor. Zelfs al kan ik op dat moment niets hebben, hij zorgt er altijd voor dat ik me beter voel. En zelfs als hij niet bij me is kan hij dat (met dank aan de uitvinder van de SMS).
Nu al meer dan een jaar samen en ik word hem nog steeds niet zat. Dat zal nog heel lang duren en het zou me niet verbazen als dat nooit zal gebeuren. Ik kijk elke week uit om weer naar hem toe te gaan, alleen al om hem te zien. Soms denk ik dat het niet beter kan worden, maar toch gebeurd het elke keer.

En haha, krijg ik nou net een smsje van hem ondertussen dat ik dit schrijf. Een grote glimlach ontbreekt hier niet bij – wat vast al te raden was.

Ik weet geeneens of hij dit leest, maar ik wilde het gewoon even kwijt. Maar Mickey, ik houd gewoon heel veel van je en ik wil je nooit meer kwijt.
Zo, dat is eruit. (:

Bring me back to life

De laatste tijd heb ik het gevoel alsof ik niet meer leef. Echt een kik krijgen van iets, of het toppunt van een emotie bereiken. Ik wil dat gevoel weer, net zoals ik vroeger had.
Als er iemand weg gaat uit mijn leven, door overlijden of een vriendschap die er niet meer is, doet het me wel wat, maar minder dan dat het zou doen een paar jaar terug. Nu is het allemaal ‘jammer, even doorzetten en morgen zal het wel weer over zijn.’ Zo wil ik niet mijn dagen door brengen. Ik wil ja – gewoon weer voelen.

I’ll spread my wings and I’ll learn how to fly,
I’ll do what it takes till I touch the sky.

Als

Als ik bij je ben, kan mijn geluk niet op.
Als ik bij je weg ga, heb ik juist al het geluk in de wereld nodig.
Als ik denk dat ik je niet meer zou hebben, stort ik al bijna in.
Als het echt zo zou zijn, zou het lang duren voordat ik er boven op kwam.
Als dat niet gaat gebeuren, zal ik voor altijd het gelukkigste meisje van de wereld zijn.
Als je maar bij me blijft. 

Maar ja, als.

Edit

Sommige pagina’s zijn ge-edit.
Dat jullie dat weten. (:

I promise

I wanna be with you,
for the rest of my life.
I’ll love you,
for the rest of my life.
I’ll always remember you,
for the rest of my life.

I promise.

When I’m dead, give me roses.

Elke tiener wilt wel een keertje dood; zover ik weet. Zelf vind ik dat ik een persoon ben die zichzelf het laatste mag dood wensen, want ik heb het helemaal niet zo zwaar. Ik ben gewoon zielig; en deze keer niet op een ‘goede’ manier.

Maar mocht ik plosteling sterven, bijvoorbeeld aan een auto-ongeluk, geef me dan rozen. Dat is het laatste wat ik wil.
Het mag een rommelige ceremonie worden, lelijk graf en alles mag fout gaan wat er maar fout kan gaan – maar zorg wel voor de rozen.

Dat zou mijn allerlaatste wens zijn.