when I grow up.

Voor het eerst wil ik echt volwassen worden. Groot zijn. Waarom? Omdat ik geloof dat ik dan nog steeds bij Mickey ben. Nog steeds zijn vriendinnetje zal zijn. En dat altijd zal blijven. Gewoon na elke dag op de bank in zijn armen zitten, en dan vervolgens niet meer denken aan de dingen die die dag zijn gebeurd.
De volwassen-dingen lijken me dan weer wat minder, maar ik ben er van overtuigd dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Ik overleef het wel. We overleven het wel.

Samen.

I love you.

Hij is mijn lichtje in de duisternis,
mijn vleugels die me laat vliegen,
mijn geluk dichtbij,
mijn praatpaal,
en verder alles wat ik ik nodig heb.
Na meer dan voel ik 1 jaar nog steeds hetzelfde als toen ik hem voor het eerst zag.

Bijzonder toch?

Everyday I love you more and more.

Dit gaat er waarschijnlijk heel mislukt uit komen, maar op dit moment vind ik dat helemaal niet erg. Ik wil gewoon eventjes kwijt wat ik op dit moment voel, ook al gaat het moeilijk worden om het te beschrijven.

Om met hem te zijn is gewoon iets… ja kijk – ik zit nu al vast. Ik ben zo gelukkig als ik bij hem ben, daar zijn gewoon geen woorden voor. Zelfs al kan ik op dat moment niets hebben, hij zorgt er altijd voor dat ik me beter voel. En zelfs als hij niet bij me is kan hij dat (met dank aan de uitvinder van de SMS).
Nu al meer dan een jaar samen en ik word hem nog steeds niet zat. Dat zal nog heel lang duren en het zou me niet verbazen als dat nooit zal gebeuren. Ik kijk elke week uit om weer naar hem toe te gaan, alleen al om hem te zien. Soms denk ik dat het niet beter kan worden, maar toch gebeurd het elke keer.

En haha, krijg ik nou net een smsje van hem ondertussen dat ik dit schrijf. Een grote glimlach ontbreekt hier niet bij – wat vast al te raden was.

Ik weet geeneens of hij dit leest, maar ik wilde het gewoon even kwijt. Maar Mickey, ik houd gewoon heel veel van je en ik wil je nooit meer kwijt.
Zo, dat is eruit. (:

Als

Als ik bij je ben, kan mijn geluk niet op.
Als ik bij je weg ga, heb ik juist al het geluk in de wereld nodig.
Als ik denk dat ik je niet meer zou hebben, stort ik al bijna in.
Als het echt zo zou zijn, zou het lang duren voordat ik er boven op kwam.
Als dat niet gaat gebeuren, zal ik voor altijd het gelukkigste meisje van de wereld zijn.
Als je maar bij me blijft. 

Maar ja, als.

I promise

I wanna be with you,
for the rest of my life.
I’ll love you,
for the rest of my life.
I’ll always remember you,
for the rest of my life.

I promise.

Foute boel, verliefdheid. (3)

Yup, je hebt het goed gezien. Numero 3. Zo kunnen jullie al raden waar het over zou gaan en hoef ik geen nieuwe titel te bedenken. Deze keer een gedichtje, meer niet.

 

Je pakt mijn hand vast als we lopen,
het gevoel van zekerheid is bij me.
Hopend dat dit voor altijd blijft
blijf ik naast je lopen, hand in hand.

We zeggen niets,
niets met onze stemmen.
Maar diep van binnen
schreeuw ik dat ik van je houd.

Ik wil je omarmen,
laten weten dat ik er voor je ben.
Wachtend op een antwoord..
nog steeds hand in hand.

Ik stoot mijn hoofd zodra ik opsta,
het was weer eens zover.
Ik droomde weer over ons samen,
dat zal blijven voor altijd.

Foute boel, verliefdheid. (2)

Op verzoek van Layla komt er nog een stukje, over hoe ik me nu voel. En ja, bereid je maar voor.. IK BEN VERLIEFD! 8D

Jaja, en niet zo’n beetje ook! Dat was ik eigenlijk al een tijdje, maar toen kon ik het niet echt uiten ofzo, want toen hield ik mezelf voor dat ik niet op die persoon was. Want tsja, als je eerst ”gedumpt” bent dan wil je niet meer op die persoon zijn. Nou, dat ging niet zo makkelijk. Al die tijd ben ik denk ik onbewust op die persoon gebleven. En dat – als het niet wederzijds is – is best wel kut xD. Maar daar hoef ik me al geen meer over te maken, aangezien het nu wél wederzijds is! ^^ En nu kan niets me kapot maken, gheghe. Scheld me uit en ik blijf lekker vrolijk. Dát is toch geweldig? 8D

Nou, zoals Layla al voor stelde ga ik vertellen hoe ik me nu voel. Bereid je maar voor, want dit kan nogal raar klinken, muwhaha.

- vrolijk
- über blij
- niet kapot te krijgen (kan je je zo voelen? o.o)
- hmm.. verliefd? xD
- alsof ik de hele wereld aan kan!

Yaaah, dat is toch wel gaaf eh? Ik zie het al, je bent jaloers. jahaa.. jalóers! jaloehoers jaloehoers. Nee grapje. zo ben ik niet. Aaaaaaahum. Hihi. Wahhaa. Oehhoeh. Als je verliefd bent ga je rare dingen zeggen, tenminste ik dan. Sommige blijven daar gewoon normaal over, en ik dus niet. Nou, ik zal ook maar gaan vertellen wat ik graag verwacht/wil. Want het gaat denk ik nog jáaaaaren duren voordat ik normaal over een relatie doe. Maar dan ook echt jaren o.o
Wuahha, ik wou iets neer zetten maar dat doe ik toch maar niet, omdat dat zo dom klinkt xD. Wat ik wel heeeel leuk zou vinden is om ergens heen te gaan en dan samen hand in hand daar lopen, en dan door een weide ofzo. Maar daar gaat mijn droom alweer, hoe moet ik daar in Gódsnaam komen. Tsja, ik denk dat ik er gewoon simpelweg niet kom. Maar ja, altijd optimistisch blijven! Hmm.. wat zou ik nog meer willen? Normale dingen in een relatie natuurlijk, af en toe iets romantisch dan blijf ik gewoon smóooooooooooooor op die persoon, en ga zo maar door. Oh, en by the way, ik zou me doodschamen als ”hij” dit las, wuahaha. Maar ook natuurlijk zwaar grappig. Oeh, ben ik gewoon raar x].

Ik hoop dat dit genoeg is Layla, en ja, je naam staat er 3x in xD

Foute boel, verliefdheid.

Ik ben slecht in relaties, met jongens dan wel te verstaan. Zoals sommige vást al hebben gemerkt ben ik daar behoorlijk beroerd in, om het maar even netjes uit te drukken. Like, ik durf zelfs niet af te spreken met een jongen. Hoe erg is dat?

Als ik op iemand ben, dan is mijn wereld een sprookje en een ellende. Ik ben dus in een ”sprookjeswereld” omdat ik dus verliefd ben, en dan voel ik me net een vogeltje. En het is een “nachtmerrie” voor me omdat ik dan geen zogenaamde actie durf te ondernemen met die persoon. Zelfs met andere vrienden afspreken – met die persoon erbij – vind ik al doodeng. En dan ga ik me als een eikel gedragen, en daar krijg ik dan ook spijt van. Ik ga dan zelfs personen beledigen, terwijl ik daar 100% voor tegen ben. Dan vind ik mezelf toch echt raar hoor. Het spijt me Mickey, ook al heb ik dat al vaak gezegd. Ik wilde jou niet beledigen, en je had me best een klap mogen verkopen. Of op zijn minst me uitschelden.

Maar ik heb het niet over mijn beledigingen, ik heb het over waar die beledingen door komen. Mijn stomme, domme verliefdheid ja. Toen ik in de 5e zat droomde ik ervan om een vriendje te hebben. En in de 6e kwam die uit. Maar dat bleek dus alleen om het stoere te zijn. Hij zei een keer tegen zijn vrienden waar ik bij was: ‘Ik keek de klas rond om te kijken met wie ik wel verkering wou.’ (Ja Layla, in de zesde zeg je wou, dus het is geen typfout. ^^) Sinds dien houd ik niet zo erg van verkering hebben.

Maar.. *pampampam*, het aller stomste moet nog komen. En dat komt.. NU! Soms droom ik ervan om in een weiland of strand met mijn “geliefde” naar de sterrenhemel te kijken. Fantastisch toch? Nou, een probleempje dan, dat komt er waarschijnlijk niet van. Doordat ik het zo eng vind, kan ik geeneens in de buurt bij die persoon komen, laat staan samen mee naar een sterrenhemel kijken. Of gewoon stevig omhelsd worden, weten dat die persoon van je houd, zelfs dat is voor mij ‘de zevende hemel.’ Maar wil je écht mijn hart veroveren, en mijn eeuwige liefde hebben? Dan doe je zo romantisch mogelijk, en ik smelt als een blok voor je. Kom je met een rode roos aankakken en met de woorden ‘Ik houd van je, wil je mijn vriendin zijn’, dan zul je me toch naar het ziekenhuis moeten brengen, want dat heb je zelfs mijn hart gestolen.

Dus, wie zorgt dat ik naar het ziekenhuis moet?