De laatste tijd heb ik het gevoel alsof ik niet meer leef. Echt een kik krijgen van iets, of het toppunt van een emotie bereiken. Ik wil dat gevoel weer, net zoals ik vroeger had.
Als er iemand weg gaat uit mijn leven, door overlijden of een vriendschap die er niet meer is, doet het me wel wat, maar minder dan dat het zou doen een paar jaar terug. Nu is het allemaal ‘jammer, even doorzetten en morgen zal het wel weer over zijn.’ Zo wil ik niet mijn dagen door brengen. Ik wil ja – gewoon weer voelen.

I’ll spread my wings and I’ll learn how to fly,
I’ll do what it takes till I touch the sky.